زميني به وسعت آسمان

الماس های 9 و 10 نیز سر از لثه های بانو بیرون کردند...

خیلی خوب راه می رود. خیلی حرف می زند! با همه وجودش... آب ... مامانی ... بی ایم ... را می گوید. می فهمد حرف هایم را خوب. جمعه این هفته می شود 1 سالش. من یک مادر هستم. واقعا یک سال برایم مثل چشم بر هم زدن است. خدا را شکر که یک سال گذشت و در این یک سال زینب با من بود. و من با او بزرگ شدم. نه یک سال که ...

دو روزی ست که کمتر پیش می آید 4 دست و پا کند. مدام علی می کند و راه می رود. دستانش را هم تکان می دهد، عین جوجه پرنده ای که می خواهد بال بال بزند تا پرواز کند!

انقدر قدم هایی که برمیدار محکم و استوار است که یاد گلادیاتورهای قوی می افتم که برای تخریب حرکت می کردند. انشالله برای تخریب ظلم تخریب کفر تخریب استکبار تخریب این اسراییلیهای قدرت نما و مظلوم کش، قدمهای تو و دوستانت هر لحظه محکم و محکم تر شود. که دیگر مشت تنها کافی نیست.

رسید زمانی که، قدم هایش بر زمین استوار میشود. پاهایش قائمِ بدنش میگردد. و قیام میکند. و با قیامش به تکاپو می نشیند. قیامت متصل به قیامت باشد دردانه ام ...

بابایش را که می بیند تند تند می گوید: بابا بابا بابا بابا  

استقلال یه سرفه کردنِ خالی رو هم ندارم! تا سرفه می کنم اینا پشت سرم سرفه می کنن... واقعی و الکی.